Πώς αντιμετωπίζουμε σωστά την υπογλυκαιμία;
Η υπογλυκαιμία αποτελεί μια από τις συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες της αντιδιαβητικής αγωγής. Οι διαβητικοί ασθενείς και οι οικείοι τους πρέπει να γνωρίζουν ποια είναι τα συμπτώματα και πως πρέπει να την αντιμετωπίσουν.
Με τον όρο υπογλυκαιμία αναφερόμαστε στη μείωση της γλυκόζης του αίματος σε επίπεδα ικανά να προκαλέσουν δυσάρεστα συμπτώματα, όπως ζάλη, θάμβος όρασης (θολούρα), τρόμο, εφίδρωση, ταχυκαρδία, πονοκέφαλο και διπλωπία (βλέπουμε διπλά τα είδωλα). Οι ασθενείς συχνά αναφέρουν μόνο την εμφάνιση αιφνίδιας πείνας. Σπανιότερα εκδηλώνεται σύγχυση, διαταραχές της μνήμης ή ακόμα και κώμα.
Με την εμφάνιση των συμπτωμάτων πρέπει να γίνει άμεσα μέτρηση με σακχαρόμετρο. Η τιμή της γλυκόζης είναι συνήθως μικρότερη από 70 mg/dL. Το όριο αυτό βέβαια δεν είναι απόλυτο, καθώς ασθενείς που επί χρόνια ζουν με υψηλές τιμές σακχάρου δύναται να εμφανίσουν συμπτώματα υπογλυκαιμίας ακόμα και σε φυσιολογικές τιμές γλυκαιμίας, μετά από εντατική θεραπευτική παρέμβαση!
Πώς αντιμετωπίζουμε την υπογλυκαιμία;
Εφόσον η μέτρηση επιβεβαιώσει τιμή γλυκόζης κάτω από 70 mg/dL, λαμβάνουμε 15 γραμμάρια γλυκόζης και μετρούμε εκ νέου σε 15 λεπτά. Αν η τιμή παραμένει χαμηλή, συνεχίζουμε τη λήψη 15 γραμμαρίων γλυκόζης ανά 15 λεπτά μέχρι η τιμή να ξεπεράσει τα 70 mg/dL ή να έχει έρθει η ώρα προγραμματισμένου γεύματος.
Η γλυκόζη που λαμβάνουμε πρέπει να είναι ευαπορρόφητη. Προτιμούμε μισό ποτήρι χυμό ή μισό ποτήρι σόδα ή 1 μικρό κουτάκι χυμού. Στα φαρμακεία πωλούνται επίσης έτοιμα διαλύματα γλυκόζης. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην περιεκτικότητά τους, καθώς για παράδειγμα οι ταμπλέτες ταχείας δράσης περιέχουν 4 γραμμάρια γλυκόζης, οπότε πρέπει να καταναλώσουμε 4 ταμπλέτες.
Πότε χορηγούμε γλυκαγόνη;
Η γλυκαγόνη είναι μια ορμόνη που αυξάνει ταχέως τη γλυκόζη αίματος. Πρέπει να χορηγείται μόνο σε περίπτωση βαριάς υπογλυκαιμίας, όπου ο ασθενής βρίσκεται σε κώμα και δε δύναται να λάβει τίποτα από το στόμα. Οι σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες πλέον προτείνουν κατά προτεραιότητα τα έτοιμα προς χρήση σκευάσματα γλυκαγόνης —είτε ως προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας είτε ως ρινικό σπρέι— καθώς δεν απαιτούν ανασύσταση και χορηγούνται πολύ πιο γρήγορα και εύκολα από τους οικείους σε μια κρίσιμη στιγμή, σε σχέση με τα παλαιότερα σκευάσματα ένεσης που χρειάζονταν προετοιμασία. Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν ινσουλίνη ή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής υπογλυκαιμίας θα πρέπει να έχουν συνταγογραφημένη γλυκαγόνη διαθέσιμη, και οι οικείοι τους να είναι εκπαιδευμένοι στον τρόπο χορήγησής της — δεν απαιτείται να είναι επαγγελματίες υγείας για να τη χορηγήσουν με ασφάλεια.